Sześć kilometrów stromego zejścia z Lubania do doliny Dunajca. Prawie dziewięćset metrów w dół - najbardziej wymagające zejście w okolicy.
Szlak zielony sprowadza z grzbietu Lubania do Tylmanowej w dolinie Dunajca. Sześć kilometrów, 878 metrów w dół - to zejście, które daje się we znaki nawet zaprawionym.
Trasa startuje w rejonie Średniego Gronia (1211 m), przechodzi obok Pasterskiego Wierchu i Białej, a potem konsekwentnie schodzi zboczem do doliny. Prowadzi głównie lasem, z prześwitami na dolinę.
To naturalne domknięcie trasy, jeśli podchodziłeś na Lubań od strony Czorsztyna albo Krościenka - schodzi się inną stroną pasma i nie powtarza widoków.
Dobrze wiedzieć
- Kijki są tu praktycznie obowiązkowe, zejście jest długie i strome.
- Z Tylmanowej kursują busy w stronę Krościenka i Szczawnicy.
- W odwrotnym kierunku to bardzo ciężkie podejście - licz ponad trzy godziny.
- Zimą zejście bywa oblodzone, potrzebne raczki.
Co mówią liczby
Podany czas 1 h 40 min to nie wartość przepisana z tabliczki na rozdrożu. Wyliczyliśmy go regułą Naismitha: 6,0 km dystansu przy tempie 4 km/h, plus godzina na każde 600 metrów podejścia - a tych jest tutaj 85. Wychodzi z tego średnia 3,6 km/h, czyli tempo osoby, która idzie równo i przystaje na widoki, a nie ściga się z czasem.
Na każdy kilometr przypada tu średnio 14 metrów wznoszenia - trasa jest w praktyce płaska - idzie się nią jak spacerem. Trudność oznaczyliśmy jako trudny, ale w górach decyduje forma dnia, a nie etykieta.
Jeśli planujesz wrócić tą samą drogą, doliczyć trzeba drogę powrotną i postoje - realnie na całość warto zarezerwować około 3 h. Zejście bywa szybsze od podejścia, ale przy mokrych kamieniach potrafi zająć tyle samo.
Poza sezonem dzień jest krótki. W październiku robi się ciemno około 17:30, w grudniu przed 16:00 - przy trasie tej długości oznacza to wyjście najpóźniej w okolicach południa, z czołówką w plecaku na wszelki wypadek. To samo dotyczy z lubania do tylmanowej szlakiem zielonym w każdym miesiącu poza latem.