W zaciszu Parku Dolnego

Park Dolny w Szczawnicy przeszedł gruntowną renowację w 2012 roku, co pozwoliło odzyskać mu pierwotny charakter i sprawiło, że ponownie stał się ważnym punktem na mapie uzdrowiska. Turyści oraz kuracjusze odwiedzają go regularnie, szukając wytchnienia wśród alejek spacerowych i gęstej roślinności. Cały obszar leży w centrum miasta, u podnóża Bryjarki, gdzie dawniej rozpoczęto działalność związaną z lecznictwem.

Sztuczna grota należy do najciekawszych elementów tego terenu. W jej wnętrzu zamontowano tablicę z 1890 roku, upamiętniającą Mikołaja Zbylikiewicza – marszałka Sejmu Galicyjskiego. To właśnie on wytyczył niegdyś drogę ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru. W sąsiedztwie parku zachowały się wiekowe budynki, wśród nich willa znana jako Hydropatia bądź Maria, pensjonat Chemik oraz willa Szwajcarka Dolna. Na miejscu znajdują się także obiekty uzdrowiskowe i sakralne, altana, kilka oczek wodnych, fontanna oraz place zabaw. Spacerujący często zatrzymują się przy źródełku Wanda, by napić się wody prosto z ujęcia.

Podział parku na strefy ułatwia korzystanie z niego różnym grupom odwiedzających. Najbliżej wejścia wydzielono przestrzeń ciszy, której sercem pozostaje altana muzyczna. Centralny staw oddziela tę część od ogrodu botanicznego. Tuż za ogrodem urządzono plac zabaw – miejsce, do którego najchętniej zaglądają rodziny z dziećmi. Maluchy szybko odnajdują tam huśtawki i drabinki, podczas gdy dorośli mogą w tym czasie odpocząć na pobliskich ławkach. Całość otaczają aleje, które latem dają cień, a wiosną wypełniają się świeżą zielenią.

Początki Parku Dolnego sięgają lat 1861–1868 i pozostają ściśle powiązane z uruchomieniem Zakładu Zdrojowego na Miedziusiu. Józef Szalay, założyciel lokalnego ośrodka sanatoryjnego, wydzierżawił ten teren już w 1860 roku na rzecz Spółki Zdrojowisk Krajowych. Umowa obowiązywała przez 50 lat i obejmowała budowę niezbędnych obiektów sanatoryjnych. Po jej wygaśnięciu w 1910 roku właścicielem Dolnego Zakładu został Adam Stadnicki.

W 1985 roku na terenie parku ustawiono pomnik upamiętniający 40. rocznicę powstania PRL. Dzisiejsza forma tego miejsca jest efektem zarówno tamtych decyzji, jak i późniejszych prac konserwatorskich. Dzięki nim park nadal pełni funkcję zielonej strefy rekreacyjnej, łącząc elementy historyczne z codziennym wypoczynkiem kuracjuszy i przyjezdnych.